U en uw werknemer blijven verantwoordelijk
voor de re-integratie zelf. Daar ligt immers het directe belang en de
motivatie. Voor het opdrachtgeverschap – het vooraf vastleggen van de afspraken
hierover – zijn de werkgever(sorganisaties) en werknemers(vertegenwoordigers)
verantwoordelijk: het kan op cao-niveau worden geregeld, per bedrijfstak of per
bedrijf.
U en de werknemer zijn samen de opdrachtgever in het geval van
arbeidsongeschikte (zieke) werknemers, arbeidsgehandicapten, werkneemsters die
zwanger zijn of net zijn bevallen, heringetreden arbeidsgehandicapten en
orgaandonoren. U blijft verantwoordelijk voor werknemers die minder dan 35
procent arbeidsongeschikt zijn en daardoor geen recht hebben op een
WIA-uitkering.
Twee jaar opdrachtgever of langer?
De verantwoordelijkheid voor de re-integratie buiten het eigen
bedrijf (tweede spoor) duurt in ieder geval zolang er nog een dienstverband is.
Twee jaar na de ziekmelding kunt u de verantwoordelijkheid voor de
re-integratie overdragen aan het UWV.
Keerzijde is dat u als werkgever niet meer deels zelf in de hand hebt of de
gedifferentieerde WIA-premie (PEMBA) voor uw bedrijf stijgt of daalt. Verwacht
u dat het na twee jaar wel lukt om uw ex-werknemer te herplaatsen, dan kunt u
ervoor kiezen de overdracht tot zes jaar te rekken.
Niet langer verplicht loon door te betalen
UWV blijft verantwoordelijk voor de re-integratie van WW’ers, Wajong’ers,
WAZ’ers en voor arbeidsgehandicapten voor wie de loondoorbetalingsverplichting
is vervallen. Dat gebeurt meestal na twee jaar na aanvang van de ziekte of, op
verzoek van de werkgever, uiterlijk na zes jaar na aanvang van de ziekte. Dit
is het ‘derde spoor’.
Nieuw is dat deze UWV-cliënten zelf hun route naar werk mogen kiezen. Zij
kunnen met het UWV een individuele re-integratieovereenkomst afsluiten en zijn
dan niet per se aangewezen op het re-integratiebedrijf dat UWV hun anders zou
toewijzen. Gemeenten blijven verantwoordelijk voor de re-integratie van
bijstandsgerechtigden, mensen met een nabestaandenuitkering en
niet-uitkeringsgerechtigden.
Bron HR Praktijk