Private WGA: is na het CDA ook de PvdA om?

Er zijn veel redenen waarom de WGA geprivatiseerd zou moeten worden. Niet de minste reden is dat regeringspartijen zich via het coalitieakkoord verbonden hebben om een traject in gang te zetten dat leidt tot private uitvoering van de WGA. Hoe zwaar dit weegt zal blijken tijdens de politieke discussie.

Naast de politieke discussie is er echter ook een inhoudelijke discussie over de privatisering van de WGA. Deze zal binnenkort in het kabinet plaatsvinden aan de hand van de ‘tussenevaluatie WGA’.  Aan de hand van deze evaluatie zal het kabinet beslissen of de WGA geprivatiseerd wordt, dan wel dat het huidige hybride systeem, met aanpassingen, 'in de lucht blijft'.

Uiteraard is het niet vreemd om hier inhoudelijk naar te kijken. Wat echter wel merkwaardig is, is dat dit aan de hand van de evaluatie van de WGA zal plaatsvinden. Het is immers van te voren bekend dat de WGA nog veel te kort bestaat om eenduidige uitspraken te doen over welke WGA-systeem: het publieke of het private, de meest effectieve bijdrage levert aan re-integratie. Daar komt bij dat deze vraag in zijn algemeenheid al lang beantwoord is. Van 1998 t/m 2004 bestond immers de mogelijkheid om de WAO via eigen risicodragen, privaat te laten uitvoeren. In die periode is al gebleken dat het arbeidsongeschiktheidsrisico van werkgevers die uitgetreden waren significant, en gecorrigeerd door populatieverschillen, lager was dan het risico van de niet uitgetreden werkgevers.

Een inhoudelijke discussie, los van de evaluatie van de WGA zou beter gevoerd kunnen worden over de vraag of er redenen zijn om aan te nemen dat dezelfde gunstige effecten van eerdere privatiseringsoperaties, zich niet ook zullen voordoen bij een private WGA. Voor velen is dat een retorische vraag.

Terugkerend naar de politieke discussie zijn er op dit moment aanwijzingen welke kant het opgaat. Zo pleitte Ton Heerts van de PvdA, bij de Financiële Beschouwingen, niet alleen voor private verantwoordelijkheid (van werkgevers en vakbonden) voor het eerste jaar van de WW maar ook voor het ‘weghalen van de WGA bij het UWV omdat private verzekeraars dat beter zouden kunnen’.  Met de constatering dat het CDA van oudsher voorstander is van privatisering, zou dit kunnen duiden op een politieke verschuiving. Maatschappelijk gezien kan worden gewezen op de krachtige geluiden van MKB-Nederland als gevolg van de ‘explosief stijgende WGA-premie’ . MKB-Nederland wijst erop dat veel bedrijven willen overstappen naar pirvate verzekeraars omdat de verzekeringspremie veel stabieler is. Als laatste kan worden verwezen naar de opstelling van FNV. Bij gelegenheid van een onderzoek naar de positie van werknemers in de WGA, liet het FNV weten nog steeds achter het SER-rapport uit 2002 te staan waarin unaniem gepleit werd voor een private WGA.

Al met al wordt het nog spannende discussie dit najaar.