ExpertBlog
Windowdressing
Van nature ben ik een echt
buitenmens. Toch werk ik binnen. Dat is overigens iets van de laatste jaren,
want in een al dan niet ver verleden functioneerde ik tot volle tevredenheid in
allerlei buitendienstfuncties.
Dienend, dat wel! Zodra
het woord commercie om de hoek kwam kijken moest ik afhaken. En da’s best
jammer! Want het nadeel van buitenwerk in publieke functies is dat ze óf allang
niet meer bestaan óf zo dramatisch veranderd zijn, dat zin en uitdaging mij
verder ontging. En dus naar binnen.
Omdat ik, mijn natuurlijke drang ten spijt, gek genoeg wel een hoofd heb voor bijvoorbeeld juridische zaken, spoelde ik aan bij een groot verzekeringsbedrijf. Dat een buitendienstfunctie daarbij niet tot de mogelijkheden behoorde, verbaasde mij allerminst.
Want een echte Sales man
moet verkopen. Een product of artikel, het gesproken woord desnoods en zeker
zichzelf. En dat is een kunst op zich.
En daar faal ik volledig!
Want hoewel ik aardig wat op papier krijg, toch ook wel over de gave des woord
beschik, breekt het zweet mij uit als ik mensen moet overtuigen tegen een x
prijs een x product af te nemen.
Ik heb nu eenmaal de
neiging de potentiële klant direct gelijk te geven als hij of zij stelt dat de
prijs te hoog is of desnoods te laag en dat de service misschien weleens ergens
tekort schiet enzovoort, enzovoort.
Bovendien vraag ik mij
vrijwel altijd af waarom ik iemand zou moeten overhalen te kiezen voor een
product waaraan de behoefte bij die klant tot het moment van mijn smeekbeden,
nog helemaal niet aanwezig was.
Echt, ik durf het gewoon niet. Afdingen op de markt? Of op een buitenlandse vakantie? Traditie of niet, ik begin er niet aan. Dat die houding euro’s kan schelen neem ik op de koop toe.
Toen ik bij de recente
aankoop van een auto aangenaam werd verrast door een daarbij gratis ter
beschikking gestelde LCD televisie, werd ik weggehoond door vrienden en familie
die in koor stelden nog veel meer meegekregen en of afgedingd te hebben. En ik
was net zo blij!
Gelukkig is mijn vrouw met hetzelfde sop overgoten. Dus toen zij zich onlangs liet lijmen als collectant voor een goed doel, liep ík langs de deuren om datzelfde goede doel een paar euro rijker te maken.
Hoewel een goed doel nog net iets anders is dan de verkoop van bijvoorbeeld een polis, stond het zweet mij duimendik op het voorhoofd. Pas nadat ik een leeftijdsgenoot had opgebiecht waarom ik ‘liep waar ik liep’ en de man vervolgens krom van het lachen een ruime donatie deed, was mijn ijs wat gebroken.
Ik vind het knap, de manier waarop ik de echte buitendienstman zijn of haar kunstje zie doen. En daarbij op een leuke manier aan windowdressing doet. De etalage moet er perfect uitzien. Achterliggende gedachte is dat de potentiële klant een goed verhaal of een leuk voorkomen een prima basis vindt voor een eventuele aankoop.
Mijn etalage is niet zo zeer stoffig dan wel zeer rommelig. Staat tegenover dat eenmaal achter de voordeur er een wereld opengaat voor de dan inmiddels bestaande klant. Want als ik ergens goed in ben is het wel in het oplossen van allerlei raadsels die de klantrelatie een klein deukje kunnen bezorgen.
Zo heeft ieder zijn eigen specifieke kwaliteiten. Waarbij ik overigens allerminst wil betogen dat de echte buitenvakman inhoudelijk achter blijft. Zeker niet! Het gaat mij slechts om dat specifieke extra talent!
Dat de echte
verkooptalenten zich nooit verloochenen en dat het commerciële gevoel al jong
de kop opsteekt zag ik vanmiddag wel weer bewezen.
Een korte middagbreak
benuttend voor een wandelingetje werd ik overlopen door een groepje basisschool
leerlingen. Waarnaar ze op weg waren weet ik niet, wél dat ze blijkbaar de
opdracht hadden in het kader van een goed doel kaarten aan de man te brengen.
In het grootste gedeelte van de groep herkende ik mijn alter ego’s. Duidelijk
tobbend over het idee hoe die zaak nu eens goed aan te pakken!
Maar in de schaduw van ons
kantoor, nota bene de hoofdvestiging van een zeer commerciële instelling,
verkochten de bijdehandste twee van de klas zich bijkans een ongeluk.
Gewoon op intuïtie. Puur
talent!elijk vinden ze ooit de
weg naar binnen. Om dan natuurlijk ook weer naar buiten te gaan. Want het
blijft een gave. Goed en vakkundig verkopen!
