ExpertBlog
Vakantie in de crisis
De eerste volle week van oktober had ik vakantie. Dat was al tijden geleden gepland. Van een financiële crisis was toen nog geen sprake. Mijn vrouw en ik zaten met een fiks overschot aan snipperdagen die nodig opgemaakt moesten worden. Zij werkt in de zorg. Veel van haar collega’s hebben schoolgaande kinderen. Aan ons dus het vriendelijke verzoek om vrijaf te nemen buiten de schoolvakanties. De eerste week van oktober leek goed uit te komen. Feyenoord hoefde niet te spelen vanwege de WK-kwalificatieduels.
Bovendien verwachtte ik dat
de hausse offerteaanvragen eigenrisicodragen WGA dit keer vóór 1 oktober zou
kunnen worden afgerond. Tijdens de vorige uittreedrondes kwamen de
offerteverzoeken pas laat binnenstromen. Sommige ontvingen we pas in de laatste
dagen voordat de bedrijven bij de Belastingdienst hun aanvraag voor
eigenrisicodragen moesten indienen. Het intermediair verzocht ons mee te helpen
om van die “last minute” beslissers af te komen en een soort continu tarief
voor WGA eigenrisicodragen neer te leggen. Daarmee zouden ze dan het hele jaar
rond bij bedrijven aan tafel kunnen zitten om over eigenrisicodragen te praten.
Wij zouden de offerteaanvragen veel eerder ontvangen. Na rijp beraad zijn we
aan die wens van het intermediair tegemoet gekomen. Het heeft niets geholpen. Ook
nu kwamen de offerteaanvragen weer erg laat binnen en regende het verzoeken om
nieuwe premieberekeningen. Vooral grote bedrijven lijken er een handje van te
hebben om eerste een aanvraag voor eigenrisicodragen in te dienen en pas daarna
te beslissen bij welke verzekeraar ze dat risico onder brengen. Omdat in 2008
en ook begin 2009 vooral de grotere bedrijven uittreden, leidt dit tot een
aanzienlijke verschuiving in onze werkzaamheden.
Toen ik vrijdag 3 oktober het
kantoor verliet, hadden we al wel enkele honderden voor akkoord getekende
offertes terug ontvangen, maar lagen er ook nog honderden te wachten op
afhandeling. Met een gerust hart kon ik dat overlaten aan onze vaste
contactpersonen (VCP-ers) en medewerk(st)ers van Acceptatie & Beheer. Het
eind van de week mengde ik mij in het leger van vutters en gepensioneerden dat
de Schoorlse duinen doortrok, te voet of per fiets. Het weer zat behoorlijk
mee. De Libelle had bericht over een paddenstoelenroute, waardoor de
zonovergoten terrasjes volzaten met vrolijk kwetterende dames. In Duitsland had
men al herfstvakantie, zodat ook de kuilengravers op het strand niet ontbraken.
Op de fiets door bos, hei en duinen wilde ik even de zinnen verzetten. Helemaal lukken deed dat niet, door de economische crisis. Iedere dag duikelden de koersen een beetje verder. Gelukkig bleek dat bedrijven er niet van te weerhouden om eigenrisicodrager te worden en daarvoor bij NN een verzekering te sluiten. De score liep tijdens mijn aanwezigheid al aardig op en bij terugkomst bleken er nog heel wat perspectiefrijke offertes te liggen wachten op een definitieve beslissing. Het was vooral leuk om te horen dat onze recente productinnovaties erg lijken aan te slaan. Het aantal uittreders is weliswaar lager dan in 2007 toen het om vele tienduizenden tegelijk ging, maar het zijn nu vooral de grote bedrijven die de stap zetten. Zowel qua loonsom als qua premievolume gaat het dus om grotere getallen. Tegelijk zien we dat door de economische crisis en het rookverbod in de horeca veel kleine bedrijven die eigenrisicodrager waren het loodje leggen. Er is daardoor duidelijk sprake van een verschuiving van klein naar groot binnen het aantal eigenrisicodragers voor de WGA.
