ExpertBlog
Trouwe klanten
In de vroege jaren zeventig was ik voor mijn tandenzorg aangewezen op de schooltandarts. Dit relikwie uit lang vervlogen tijden bezorgde mij een trauma wat zijn weerga niet kent. En mij niet alleen. Toen ik ruim twee jaar geleden kennismaakte met een nieuwe teammanager bleken wij een gezamenlijk verleden te delen waarbij de handelwijze van die schooltandarts een prominente plaats innam. Hoewel ik nooit versaagde en letterlijk geen kik gaf waren de dagen voorafgaande aan de bezoekjes een ware kwelling. We gingen met bijna de hele klas in optocht. En dat was geen feestelijke. Omdat ik daarnaast qua alfabetische volgorde van behandeling als laatste aan de beurt was, mocht ik een heel dagdeel genieten van de bijna maniakale wijze waarop hij mijn klasgenootjes te lijf ging.
In de jaren na het basisonderwijs zwierf ik van de ene tandarts naar de andere. Niets bood soelaas. Als "slecht behandelde klant" was ik zogezegd alle vertrouwen in de branche kwijt. De stap naar de ervaringen die veel mensen heden ten dage meemaken in de financiele branche is natuurlijk een hele kleine........
Het moment dat ik mij als beginnende twintiger wat schuchter meldde bij een jonge verse tandarts die in ons dorp een praktijkje begon bleek echter een ongemerkt keerpunt. Onvervaard toog zij aan het werk, saneerde dat het een lieve lust was en bleek ook niet te beroerd voor een grondige "after sales"
We kregen een band.
Zonder dat ik het in de gaten had werden de bezoekjes aan de tandarts een rustpuntje in een bij vlagen hectisch leven. Mankeerde ik wat, ik kon er volledig op vertrouwen dat ik in zeer goede handen was. Soms bij nacht en ontij. Daarnaast bleek een sociaal praatje elk half jaar opnieuw een soort barometer van hoe het leven er voorstond. Van beide kanten! Carrieres bloeiden, knakten en bloeiden weer op. Gezinnen werden gesticht....... Ik verhuisde gladjes mee naar een nieuwe praktijk. Kortom, er werd misschien af en toe pijn geleden, maar ik was een tevreden (tandarts) klant geworden.
Wat nonchalant maar zeer menselijk neem je dat soort dingen eigenlijk ongemerkt voor kennisgeving aan. Totdat ik bij mijn laatste bezoekje een subtiele verwijzing kreeg naar ons jubileum. He??!?!?! Ik bleek precies 25 jaar trouwe klant. En ze was het niet vergeten! Ik wel een beetje. Omdat ik ook nog eens de eerste klant was en het laatste resterende fossiel uit die dagen in een verder drukke praktijk, werd ik nog eens extra bedankt. Zo krijg je natuurlijk zin in de volgende 25 jaar!
Het zette mij wel aan het denken. In een tijd waarin de hele wereld zich massaal lijkt te storten op het binnenhalen van nieuwe klanten en het " hier ben je beter af, wij zijn goedkoper, van alle gemakken voorzien etcetc" het voornaamste verkoopargument lijkt te zijn, wordt -naar mijn bescheiden mening- de trouwe klant die gewoon blijft komen, premie blijft betalen en die je nooit hoort, een beetje verwaarloosd.En juist die trouwe klant vormt de stabiele factor voor de onderneming van nu.
De vraag is daarbij of het belonen van die trouw niet veel meer moet worden benadrukt. Hoeft geen spektakel te zijn. Gewoon even laten merken dat het niet vanzelfsprekend is dat een klant een klant is. De uitstraling naar buiten is daarbij evident. Wie is er immers niet gevoelig voor een bedrijf waarbij de klant blijkbaar trouw is en waar dat ook gewaardeerd wordt? Trekt beslist weer nieuwe klanten. Trouwe klanten!
