Lekker aan het werk verzeilde ik deze week in een stapeltje jurisprudentie. Arbeidsrecht, sociaal verzekeringrecht.... Normaal gesproken taaie kost maar af en toe zitten er, geheel onbedoeld waarschijnlijk, een paar "funnies" tussen. En nog leerzaam ook!
Omdat ik mijn ogen niet in mijn zak heb weet ik ook dat in ons hedonistische tijdperk het aantal "operaties zonder medische noodzaak" meer regel dan uitzondering is. In een prime time zaterdagavond show werd er recent zelfs eentje live uitgevoerd op een, tot het moment van opname, volstrekt onwetende dame. En dat alles in een nieuw baanrecord. Ik laat in het midden of ze ervan opknapte, maar het zegt iets over de acceptatie van een in mijn ogen toch wat bizar gebeuren. Maar wie ben ik?! Kosten van deze cosmetische ingrepen vallen buiten de werking van de ziektekosten verzekering maar dat blijkt bepaald geen rem op de vraag.
Terug naar de jurisprudentie. In dit geval naar het buitenkansje van een dame om een paar correcties te laten doorvoeren. Ook hier is er sprake van een buitengewoon rap traject. Krap weekje na de intake kan er al geopereerd worden. Er was een uitvaller. Dame in kwestie greep de kans met beide handen aan. Vóór de zomer alle littekens genezen, mooi meegenomen toch? Haar echtgenoot zorgde tijdens de herstelperiode voor de kinderen. Niets mis mee natuurlijk, maar toch ontstaat er een geschil met de werkgever van echtgenoot. "Verlofdagen" vond de werkgever. "Zorgverlof" claimde de echtgenoot. En dat scheelt nogal wat. Bij (kortdurend) zorgverlof bestaat er immers recht op een (gedeeltelijke) loondoorbetaling. Weliswaar over een gemaixmeerde periode, maar toch. Er wordt wel gewoon minimaal 70% loon doorbetaald. En die verlofdagen blijven lekker staan!
Het geschil werd niet opgelost en dus verplaatste de zaak zich naar het gerecht. Daar kan men zich waarschijnlijk spannender zaken voorstellen, maar men sprak, uiteraard, recht. 'Operaties zonder medische noodzaak, komen in principe in aanmerking voor kort zorgverlof' zo orakelde de rechter en het pleit leek beslecht. Volgde een dikke maarrrr. Van doorslaggevend belang achtte de rechter het gegeven dat de operatie zonder dwingende reden op zeer korte termijn had plaatsgevonden waardoor de werkgever voor een wel heel voldongen feit stond. Daarnaast was niet aangetoond of de zorg niet op een andere manier had kunnen plaatsvinden. De werkgever werd dus in het gelijk gesteld. Onze wijze magisters gaven ter overdenking ook nog even mee dit soort zaken SAMEN af te stemmen. Taal naar mijn hart natuurlijk. Ik hoop wel dat het nog wat geworden is met die vakantie. En er nog genoeg verlofdagen voor handen waren......