Al poema's gesignaleerd op de Hoge Veluwe? Baantjer weer op TV? Geruchten over een -levende- Elvis Presley? Ronaldinho naar NEC? Ha, t is Komkommertijd. Gans Nederland is uitgevlogen naar meer en bos, bergen en strand. En voor zover thuis gebleven even niet ontvankelijk voor de dagelijkse portie nieuwsterreur die ons overspoelt vanuit kranten, radio en tv en uiteraard Internet. Zelfs het twitteren is even vervangen door het getinkel van ijsblokjes in een glas rose. Hooguit de Tour de France kan een loom hoofdknikje ontlokken aan hen die normaal gesproken druk zijn met beurskoersen, het weer en de politieke waan van de dag.
Bij mij in de buurt heeft de term Komkommertijd een heel andere betekenis. Europa's groene tuinen werden ze ooit genoemd. Die onafzienbare rijen kassen waarin planten,groenten en fruit worden gekweekt en vervolgens door heel Europa vervoerd. Westlands roem, een stevige pijler onder s lands economie kent geen zomerreces, gewerkt wordt er. En hard ook. Tomaten, paprika's, chrysanten en dan dus die komkommers. Recent nog een echt wereldrecord gevestigd. De grootste pan soep ooit! 25.000 liter tomaten groenten soep kregen een plaats in het Guiness Book of records.
Maar momenteel even wat minder druk in mijn contreien. De economische crisis treft de glastuinbouw harder dan ooit. De export loopt dramatisch terug. Tel daarbij op de voortdurende stijging van de energieprijzen en de weinig rooskleurige situatie is verklaard. Vooral oudere tuinders geven er de brui aan, bedrijven staan en masse te koop. Waar het crisisspook normaal gesproken een beetje aan mij voorbijgaat, ik blijf nu eenmaal een dromertje, snap ik, rustig om mij heen kijkend, wel veel beter dat het UWV in de eerste 4 maanden van 2009 liefst 260 FTE's mocht invullen om de ruim 200.000 extra WW aanvragen fatsoenlijk te kunnen handelen. Komt natuurlijk niet allemaal uit het Westland, zeker niet! Maar toch!
Nu ben ik niet zo van de politiek maar ik krijg een beetje de indruk dat glastuinbouw een beetje een ondergeschoven kindje op de politieke agenda is. Matige reputatie ook. Deels wel verklaarbaar hoor, zelfs een beetje eigen schuld, dikke bult. Nooit aan imagebuilding gedaan. Extra steun voor de glastuinbouwers kan er dan ook (nog) niet af.
Natuurlijk staat de politiek voor lastige en moeilijke beslissingen. Maar volgens mij is in deze barre tijden extra steun aan "sectoren in nood" juist een logische stap. Een extra investering in zwaar weer blijkt vaak een goede zaak te zijn. Ook en misschien vooral in moreel opzicht. Want ik weet niet hoe u het ervaart, maar een crisis is zeker niet alleen een kwestie van centen. Vertrouwen! En kop omhoog en vooruit kijken. Zaken die volgens mij even zwaar, zo niet zwaarder wegen.
Hoewel ik mijn zendtijd niet wil misbruiken voor politieke statements is natuurlijk wel duidelijk dat onze bedreigde sectoren helemaal niet zitten te wachten op de komkommertijd die wij juist wel zo leuk vinden. De glastuinbouw is hierbij slechts een voorbeeld. Kan ook over Bouw of de autobranche gaan. Hoewel daar al wat extra maatregelen zijn getroffen. De oplossing kan ik ook niet in mijn eentje aandragen. Maar wat extra steun en aandacht lijkt mij een prima begin. Zodat de komkommertijd bij mij op de hoek weer gewoon Komkommertijd wordt.