ExpertBlog
Kansen voor kinderen?!
Bholaram Das is de naam. Rechter in ruste in de Indiase stad Guhawati. 99 jaar oud. Tot zover, ondanks zijn zeer hoge leeftijd, nog niets bijzonders. Dat wordt het wel als je de inschrijving van Das aan de universiteit in zijn woonplaats in ogenschouw neemt. Precies één week voor hij zijn eeuwfeest viert schreef hij zich in voor een studie die bepaalde stromingen van het hindoeïsme beziet. Zijn motto? “Leren en verwerven van kennis kent geen leeftijdsgrens”
Zelf worstelend met een puber die nut en noodzaak van -in haar geval- een HAVO opleiding maar moeilijk ziet, is onze Indiase vriend natuurlijk een lichtend voorbeeld. Immers, het kan niet genoeg worden benadrukt, onderwijs en het verzamelen van kennis is misschien niet het allerhoogste goed, maar wel de basis van een goede persoonlijke ontwikkeling. En daarnaast natuurlijk onontbeerlijk voor de opbouw van een goed in elkaar stekende maatschappij.
Nu is aan onze kant van de aardbol dat besef gelukkig wel doorgedrongen. En zijn de mogelijkheden legio. Dat wil echter allerminst zeggen dat onderwijs en alles wat daarmee samenhangt een A, B, C tje is. In ons eigen landje worstelen we immers ook al jaren om iedereen bij de les te houden. Vooral de teloorgang van een aantal varianten van het beroepsonderwijs en het grotendeels saneren van het bijzonder onderwijs heeft een enorm probleem veroorzaakt. Lang niet voor alle jongeren in Nederland is het volgen van een algemene voortgezette opleiding als VMBO T (zeg maar Mavo,) HAVO of VWO aan de orde.
De groepen die om wat voor reden dan ook die boten missen moeten zich behelpen met de VMBO opleidingen. Lullig gezegd een allegaartje van opleidingen waar je van alles een beetje leert. Schaduwzijde daarbij is dus dat echt specifieke kennis maar matig aan de orde komt. Dat maakt het voor leerlingen al helemaal lastig om onderscheid te maken.
Ik heb dat van dichtbij meegemaakt en naast ergernis stak met de jaren ook verbazing de kop op. Het niet of verkeerd opleiden van zoveel potentieel talent kon en kan toch nooit de bedoeling zijn. Ook al omdat je om je heen hoort en ziet dat op enig moment de demotivatie wel heel erg toeslaat met alle gevolgen van dien. In de afgelopen jaren wordt van overheidswege de koe gelukkig weer bij de horens gevat. Bijvoorbeeld met een specifieke opleiding voor Sport, Dienstverlening en Veiligheid. Daverend succes!
Ingedachtig mijn motto “geen woorden maar daden” draag ik graag een steentje bij. Dus toen vanuit mijn werkgever de oproep werd geplaatst om een dag stage coach te zijn aan een Haagse VMBO was ik van de partij. En ik niet alleen. Want hoewel ik niet zo heel gauw trots ben, moet ik eerlijk zeggen dat de toeloop van een behoorlijk aantal collega’s vrolijk stemde!
Met de deur in huis, ik heb een topdag gehad.
In het kader van Chances for Children mocht ik de leerkrachten ondersteunen bij de voorbereidingen van een groep 3e klassers die op korte termijn hun debuut maken in het bedrijfsleven. Een bedrijfsleven, en dat mag ook wel eens gezegd, dat ruime mogelijkheden biedt om die gasten ervaring te laten opdoen. Hoewel van huis uit betrokken met jeugd ging er een wereld voor me open. De motivatie onder de groep jonge mensen was enorm. Vooral op die momenten dat ze”bereikt” worden en inzicht krijgen in wat hun mogelijkheden zijn. En daarin ook gestimuleerd worden.
Met oog voor het individu geeft een bevlogen lerarenkorps op eigentijdse wijze les. Daar kan je als bijna 50 jarige soms wat vreemd tegenaan kijken maar eenmaal mee in de stroom zie je effect. Pet dus diep af voor die groep mensen die de uitdaging aangenomen heeft en kansen blijft bieden aan leerlingen die effe iets meer nodig hebben. En zich daarbij allerminst laat ringeloren door wat tegenwind of gebrek aan middelen.
De dag vloog voorbij. En smaakt naar veel meer. Want het is zoals ook Bholaram Das al stelt. Je bent nooit te oud om wat dan ook te leren. Of je nu 15 of 99 bent. Of zoals ikzelf al bijna halverwege. Als we met zijn allen de schouders eronder zetten en oog voor elkaar houden moet het lukken om ieders capaciteiten te benutten. En "leren" hoog op de agenda te houden!
