Kafka

En zo plofte, TNT Post al weer helemaal bij de pinken, op de vroege ochtend van de dag na Kerst, een gewichtig poststuk op de deurmat. Nadere inspectie bezorgde ons de schrik van ons leven. Of we alsnog even € 31.000, - wilden betalen als uitvloeisel van de nalatenschap van mijn schoonvader. En dan ook nog voor de 28e december! Er zijn kerstmaaltijden makkelijker verteerd, mag ik wel zeggen.

Hoewel het zeer gerenommeerde deurwaarderskantoor een imposant briefhoofd meetorste, bleek de onderbouwing van de eis erg mager. Dus maar even gebeld. Schoonvader was immers al ruim 16 maanden overleden en ons was niets bekend van eventuele schulden.

Bleek allemaal te maken te hebben met het zogenaamde Persoons GebondenBudget (PGB). Met dit budget kan de oudere en hulpbehoevende medemens zelf bepalen welke hulp hij bij de dagelijkse verzorging inschakelt. Het budget wordt op de rekening gestort van betrokkene, die dan weer doorsluist naar de zorgverlener. Ongetwijfeld een aardig systeem, maar dan wel als diezelfde betrokkene de reikwijdte van zijn of haar handelingen nog kan overzien. En die kans is in de doelgroep toch wat geringer.

Wij konden aantonen dat er geen gaten of hiaten in de “doorlevering” zaten waarna een lange uitleg volgde over een schijnbaar eenvoudige administratieve verwarring die ons ten deel was gevallen. Oef!!

Van mijn zus, werkzaam bij het CAK, instantie die onder meer voor de verwerking van deze geldstroom zorgdraagt, mocht ik vernemen dat rekeningen van € 30 a 40.000, - “achteraf” geen uitzondering zijn. Vooral niet tegen het einde van het jaar. Je zult er als pakweg 80 jarige mee opgezadeld worden.

Maar goed, kwamen we deze administratieve onvolkomenheid nog te boven, het sluiten van de boeken zo tegen Oudjaar bleek ook nog een tweede obstakel op ons pad te plaatsen. De leverancier van de scootmobiel van wijlen mijn schoonvader meldde zich met de mededeling dat óf de ooit geleverde scootmobiel moest worden ingeleverd, of moest worden afgerekend. Ook dit binnen zeer korte termijn.

Ik heb nooit heviger naar Kafka verlangd dan in deze situatie. Heeft iemand ooit beter de werking van bureaucratie beschreven dan deze Tsjech? Immers, de brand die mijn schoonvader fataal werd, betekende ook het einde van de scootmobiel. Dit was tussen oktober 2009 en februari 2010 pas zes keer gemeld, inclusief politie en brandweer rapporten. Na een duidelijke telefonische interventie in maart, kregen we duizend excuses en de mededeling dat alles in orde was gemaakt. Administratief dan. De praktijk wees weer eens anders uit……………..

Hoewel u misschien wat verbaasd bent over mijn openhartigheid of mijn naïviteit, zet ik dit soort zaken vooral op papier vanuit een grenzeloze verbazing.

Hoe moeilijk moet het zijn, in een tijd waarin we Mars bereiken, een paar bestanden goed te koppelen? Of de administratie gewoon eens goed bij te werken? Werken duizenden mensen in ICT en/of aan administratie gelieerde beroepen.

Of zit de pijn wat dieper? Dat we in ons kleine landje zoveel wet -en regelgeving hebben verzonnen dat er op administratief gebied geen houden meer aan is?

Zou heel goed kunnen. Als ik in mijn eigen werksituatie een beetje optel kom ik aan meer dan twee handenvol (ingrijpende) wijzigingen die vele handen en hoofden meer dan aan het werk gehouden hebben. Praat ik over pakweg twee jaar……..Sommige wijzigingen waren broodnodig, andere slechts het zoveelste lapmiddel om onlogische structuren te ondersteunen. Misschien niet zo gek dat er best wat misgaat.

Overigens gloort er ook wel weer wat licht aan de horizon. De Wet harmonisatie sociale zekerheidswetgeving, haalt per 1-1-2011 wat lastige knopen uit een aantal sv wetten. Geeft werkgevers en accountants weer wat meer lucht. Tel daarbij op dat ook een project als Uniformering Loonbegrip een steentje gaat bijdragen aan een vermindering van rompslomp. Daarnaast krijg ik sterk de indruk dat menige instantie toch ook meer transparantie en eenvoud in administratie nastreeft.

Ik denk wel dat we allemaal een bijdrage kunnen leveren aan het verdwijnen van onduidelijkheden, misverstanden en gordiaanse knopen. Gewoon goed om ons heen kijken, signaleren en verbeteringen aandragen. Als dat aandragen niet helemaal goed aankomt of er wordt te weinig mee gedaan, dan maar eens flink tegen wat schenen schoppen. Figuurlijk dan. Moeten we al die voorstellen tot wijziging en verbetering niet alleen maar opschrijven natuurlijk. Doorvoeren die maatregelen! Op elk niveau. Geen woorden maar daden. Ook in 2011!