ExpertBlog
Home is where the heart is
‘Langere files door Arboregels’ kopte vrij recent een groot landelijk en zéér wakker ochtendblad. Ik was direct geïnteresseerd. De vlag dekte de lading op een vrij onverwachte manier. Werkgevers lijken huiverig om de zogenaamde thuiswerk convenanten na te leven. Hierin zijn afspraken gemaakt over de wijze waarop de moderne Nederlandse werknemer thuis werken kan verkiezen boven de vaste werkplek. Lees voor ”thuis” overigens ook gewoon trein, vliegtuig of welk vervoermiddel dan ook. Zolang het maar géén auto is, begrijp ik uit het artikel. Want juist het gebruik van de auto in het woon-werkverkeer schijnt de grote aanjager van het enorme fileleed. En dat fileleed heeft weer impact op onder meer de arbeidsproductiviteit van de gemiddelde werknemer.
Dat van dat fileleed begreep ik wel, maar hoe zat het met die Arboregels? En waar zat die grote aarzeling bij de werkgevers?
Werkgever zijn bang voor arbeidsongeschiktheid en aansprakelijkheidsclaims zo blijkt uit nader onderzoek. Immers, als de werknemer thuis RSI of nekletsel oploopt bij het computeren, ligt een claim voor de hand, aldus de verenigde werkgevers.
Lijkt misschien waarschijnlijk maar is dat ook zo? De meningen lopen zeer uiteen. Namens het FNV worden toch wel wat vraagtekens bij de kanttekeningen van de werkgevers geplaatst. In feite gaan de werkgevers uit van de negatieve optie. Thuiswerken levert immers ook heel wat op. Er wordt flink bespaard op kantoorruimte en vervoerskosten. Daarnaast levert het verminderen van reistijd natuurlijk een “plus” voor de arbeidsproductiviteit. En die is, in weerwil van de “vroeger was alles beter” verhalen, al behoorlijk hoog.
Daarnaast is de prijs voor ergonomisch verantwoord werkmateriaal tegenwoordig ook niet meer zo hoog.
Wel is de Arbowet eigenlijk niet meer van deze tijd en een tikje star. De werkgeversvereniging AWVN stelt dat bij monde van Cas Hoogbergen. Niet zo zeer de kans op claims, er is maar één zaak waarover jurisprudentie bestaat voor wat betreft RSI, maar juist de vage omschrijvingen van wat wel en niet mag schrikt de werkgever af.
Wat ik zelf vind? Met enige regelmaat werk ik thuis. Soms 1 dag in de week, in andere gevallen als het zo uitkomt. Nu bof ik natuurlijk dat een deel van mijn werk zich hiervoor leent, maar toch! Een uitkomst! Mooier kan ik het niet omschrijven. Beetje eigen verantwoording en de wereld ligt aan je voeten. Want dat is mooie van thuiswerken. Je kunt desgewenst om een uur of 6 ‘s ochtends beginnen. Of ‘s avond gewoon lekker doorwerken. Staat tegenover dat een dokterafspraak gewoon tussendoor kan. Of een lekkere lunch op strand.
Zelf denk ik dat de gemiddelde werkgever juist daar bang voor is. Wordt er wel genoeg gewerkt? Komen de afgesproken arbeidsuren wel op de klok?
Natuurlijk! Want hoe gezellig ik kantoor ook vind en hoe sociaal het hele gebeuren ook kan zijn, even goed geconcentreerd en vooral niet afgeleid door “herrie” om je heen je werk doen is echt gewoon veel beter. Daarnaast bevordert het thuiswerken in niet geringe mate de creativiteit. Kijk gewoon maar eens een kwartiertje naar je kat, hond of goudvis en de ideeën bubbelen van zelf omhoog! Daarnaast stelde Jorien van den Herik ooit dat “Vergaderen voor de talentlozen is,” en als je een ding thuis vooral niet doet is het vergaderen! Alleen maar plussen dus. Daarbij wel de aantekening dat een goede verbinding met het werk een eerste vereiste is.
Ik wil dus de werkgevers van harte aanmoedigen de convenanten na te leven, uit te breiden, enzovoort. Daarnaast de Arbowet wat flexibeler, een mooie taak voor de wetgever, en we zijn al een heel eind. Ook wat betreft die files. Als tenminste niet al die thuiswerkers om een uur of 10 besluiten een potje te gaan tennissen.
