Hoe staat het met de WGA instroom van mijn bedrijf?” is de titel van een recente publicatie van UWV over de instroomcijfers WGA 2007.
Het bijbehorende persbericht eindigt met de veelzeggende woorden: “Met de
publicatie van deze percentages wil UWV de werkgevers stimuleren tot het nemen
van maatregelen die de WGA-instroom kunnen beperken en re-integratie van
werknemers bevorderen.”
Bij het lezen van de publicatie valt echter onmiddellijk op dat UWV die
vraag niet voor zichzelf beantwoordt. UWV is namelijk verantwoordelijk voor de
re-integratie verplichtingen van zogenaamde vangnet gevallen. Dat zijn
werknemers die na afloop van een tijdelijke arbeidsovereenkomst ziek uit
dienst zijn gegaan of WW gerechtigden die vervolgens ziek worden. Uit de
publicatie blijkt dat het gaat om ruim 7.200 WGA uitkeringen die onder UWV
verantwoordelijkheid zijn ontstaan.
Alle overige werkgevers in Nederland hebben 9.755 uitkeringen
veroorzaakt. UWV is dus verantwoordelijk voor bijna de helft van het aantal
toegekende WGA uitkeringen in 2007. Ik vind dit echt onaanvaardbaar.
Alle werkgevers van Nederland moeten
tezamen de premies opbrengen om alle WGA uitkeringen te financieren. Wanneer de
helft daarvan buiten hun invloedsfeer ligt, ben ik van mening dat een
fundamentele discussie over de verantwoordelijkheden van UWV op zijn plaats
is.
Je kunt niet ongestraft verantwoordelijk zijn voor bijna de helft van de
WGA instroom en vervolgens de bijbehorende last volledig afwentelen op ander
partijen, die daarop bovendien geen invloed kunnen uitoefenen. Werkgevers doen
hun uiterste best om de WGA instroom zo veel mogelijk te beperken en UWV laat
die taak gewoon versloffen. Dit is volstrekt onacceptabel en
onverantwoord.
Veel werkgevers hebben sedert de invoering van de WIA loonsancties opgelegd gekregen, omdat zij onvoldoende re-integratie inspanningen zouden hebben verricht. De vraag dient zich aan of UWV zichzelf ook dergelijke sancties heeft opgelegd?