ExpertBlog
Het nut van framing
In de NRC van 15 mei jl. schrijft Jan Kuitenbrouwer een artikel over de invloed van woordkeuze op de verkiezingen. Het debat wordt bepaald door hoe iets gezegd wordt en niet meer door wat er gezegd wordt. Als voorbeeld noemt Kuitenbrouwer de term 'demonisering' die door Fortuyn geïntroduceerd werd. Het steeds ontkennen door zijn tegenstanders dat hij gedemoniseerd werd, verstevigde de indruk dat er sprake was van demonisering.
Deze ‘techniek’ komt overgewaaid uit Amerika en wordt daar framing the debate genoemd. Het debat wordt bepaald door het sterkste frame en inhoud en argumenten verdwijnen naar de achtergrond. Zo werd successiebelasting door de republikeinen geframed tot 'death tax'. Voor de democraten werd het toen een onmogelijke opgave om het publiek voor de successiebelasting te winnen.
Wat heeft framing nu met re-integratie te maken?
Uit een onderzoek van Jan Buitenhuis van het UMC Groningen blijkt dat mensen die na een auto-ongeluk nekpijn toeschrijven aan een whiplash minder snel herstellen. Minder snel althans dan mensen met dezelfde klachten die deze term niet gebruiken. Whiplash is hier dus een vorm van framing die maakt dat mensen verwachten dat ze ernstige klachten zullen houden. Hetzelfde gevaar is mogelijk aanwezig bij een containerbegrip als burn-out.
Een van onze casemanagers krijgt hiermee te maken als hij een intakegesprek heeft met een 24-jarige administratief medewerkster. De vrouw heeft last van energetische beperkingen en is verminderd belastbaar. Als zij een ochtend heeft gewerkt is ze zo moe dat ze thuis in bed moet gaan liggen. De vrouw is al bij haar huisarts geweest en die heeft geopperd dat er mogelijk sprake is van een onbewuste burn-out.
De casemanager begrijpt dat de vrouw er veel aan is gelegen een diagnose van haar problemen te vinden, maar als zij de term 'onbewuste burn-out' noemt, notabene afkomstig van de huisarts, grijpt hij in. Een dergelijk frame kan een eigen leven gaan leiden. Hij legt uit dat een burn-out het gevolg is van langdurige overbelasting op zowel werk- als privégebied en dat een onbewuste burn-out niet bestaat.
Vervolgens stelt hij verzuimdiagnostiek voor, een interventie die gericht is op het uitsluiten van objectiveerbare oorzaken. Na onderzoeken door een internist, een reumatoloog en een longarts blijkt de vrouw astmatische klachten te hebben. Na deze vaststelling kan zij met de juiste hulp en medicatie snel weer volledig aan het werk.
Onze casemanagers zijn alert op framing omdat frames hardnekkig zijn en ook bij ziekteverzuim de verwachtingen bepalen. Zo zal een werknemer die via de huisarts naar een therapeut is verwezen al gauw ook te horen krijgen dat hij of zij het rustig aan moet doen. Zo’n frame is moeilijk te rijmen met re-integratie. De interventies die Keerpunt inzet zijn echter altijd gebaseerd op het frame dat werk tot versneld herstel leidt. Ook dit frame bepaalt de verwachtingen van betrokkenen en zal eerder tot werkhervatting leiden.
