ExpertBlog
Grijze haren
Tijdens de levendige discussies over langer doorwerken en een verhoging van de AOW leeftijd, knaagde er altijd een zacht stemmetje in mijn achterhoofd. Met een steeds dringender vraag, die altijd weer op hetzelfde neerkwam.
‘Waar sta jezelf eigenlijk?’
Die vraag wilde ik eigenlijk maar liever niet horen. Laat staan beantwoorden. Ik vond het veel makkelijker om een al dan niet doorwrochte analyse over nut en noodzaak op tafel te brengen. Of een andere theoretische –gaap, gaap- stelling. En in een lollige bui kon er altijd wel een stoer verhaaltje over doorgaan tot mijn 80e vanaf. Leuk!
Maar diep van binnen was ik eigenlijk wel een beetje bang. Hoewel nog geen senior, val ik toch al in de leeftijdsklasse waarin zelfs de veteranen voetballers je al oud vinden. Op weg naar de 50 immers.
En ik hoorde al die verhalen over werkgevers die oud en belegen wel graag aan een broodje kaas koppelen maar zeker niet aan werknemers. Die waren alleen maar duur en moeilijk en weet ik wat al meer. En om mij heen zag en zie ik het contingent collega’s 55+ in rap tempo uitdunnen. Weliswaar vrijwillig en veelal profiterend van de nog altijd gunstige regelingen, maar toch ook wel met wederzijdse instemming.
Mijn generatie komt daar zeker niet meer aan toe, aan die leuke leeftijdsregelingen. Is ook niet zo heel erg, maar dan moet het wel van twee kanten komen. En moet er vooral worden gekeken hoe de oldtimers effectief kunnen worden ingezet. Ik kreeg dus niet echt de indruk dat dit ook gebeurde.
Tot vandaag dus!
‘Oudere werknemers rukken op’ kopt Gezond in Bedrijf op haar website. In een poging af te rekenen met de hardnekkige beeldvorming rond oudere werknemers werd er stevig onderzoek verricht. Met als uitkomst dat een aantal zeer stereotiepe vooroordelen met het grof vuil mee kunnen!
Wat te denken van de fabel dat de oudere werknemer minder gezond is. Ook bij mij zit inmiddels de leesbril op mijn voorhoofd geramd en ben ik niet meer elke dag in staat 30 fietskilometers te maken, maar voor het overige sta ik fysiek zeker mijn mannetje. En met mij die hele groep voorlopers die de 55+ grens al wel is overgestoken.
De volgende stelling ‘Ouderen leren minder goed,’ blijkt ook al niet te kloppen. Wél moet er voor gezorgd worden dat de senior aan de gang blijft. Geen uitputtende universitaire opleidingen, maar een cursusje hier en een opleidinkje daar houdt de veteraan gewoon in de race. Mogelijkheden voldoende en het stimuleert de motivatie op ongekende wijze.
Die motivatie is ook zo’n verhaal. De oudere werknemer zou de kantjes eraf lopen en niet meer mee willen in de grote sprong voorwaarts. Niet meer flexibel genoeg! Ligt ook iets genuanceerder. Ouderen zijn niet minder maar anders gemotiveerd. Wat minder gericht op promotie en carrière maar meer op zoek naar zingeving en sociale relevantie.
En eindelijk, eindelijk krijgen werkgevers het door! Natuurlijk gedwongen door de naderende grijze golf, maar ook dankzij de uitkomsten van dit soort onderzoeken. Nu zijn diezelfde werkgevers aan zet. Immers, in zijn algemeenheid kun je stellen dat menig organisatie nog niet echt is ingericht op de nestoren binnen het bedrijf.
De kans om dit recht te zetten krijgen ze nog volop. Bijvoorbeeld op 14 september a.s. in Utrecht. Het congres Langer Doorwerken. Topsprekers uit alle geledingen van de maatschappij zetten de belangrijkste zaken op een rij.
Doen!
Ik ben langzaamaan geheel gerustgesteld. Mocht ik over 10 jaar mijn haren definitief verloren zijn, op de arbeidsmarkt is altijd wel een plekje voor mij vrij. Of ik nu wil of niet!
