Gezondheid
is een belangrijk goed. Het is steeds meer een integraal onderdeel geworden van
ons dagelijks leven. Zo leert mij het wekelijks rondje in de supermarkt. In de winkelschappen
tref ik steeds meer gezondheidsverantwoorde c.q. bevorderende producten aan,
zoals diverse soorten yoghurts. Gesterkt door vele reclame uitingen meen ik een
culturele trend te signaleren van: gezondheid=schoonheid=jeugd.
Ook het
internet laat je hier niet onberoerd. Een rondje surfen geeft je toegang tot
vele informatiesites. Websites die je informeren over gezond leven, mogelijke
ziekten, behandelingen, operaties etc. Sites die veelal ook de mogelijkheid
bieden om online allerlei zelftests, diagnoses, screenings uit te voeren. Hierin
lijk ik niet alleen te staan. Zo heeft recent onderzoek aangetoond, dat 7 op de
10 mensen ‘dokter Google’ raadplegen voordat ze naar de arts gaan. Het betreft
dan vooral de groep van zogenoemde ‘pragmatische zorgconsumenten’. Een groep
met een hoog vertrouwen in de nieuwe technologie. Het merendeel van de
consumenten is echter minder zelfredzaam. Nog wel! Want het steeds beter via
internet toegankelijk worden van gezondheidsinformatie zal het aantal
pragmatische consumenten naar mijn verwachting doen toenemen. Deze groep zal -
geïnformeerd als ze zijn - op maat gesneden zorg en goede service vragen en verwachten. En
zelfs bereid zijn hiervoor extra te betalen.Is het niet de zorgconsument die
dat doet, dan is het in sommige gevallen wel zijn werkgever. Deze is bereid
extra te betalen voor snelle hulp van zijn werknemer. Immers,
hersteltijd-is-werktijd.
Het speelveld van de zorgmarkt verandert hierdoor: empowerment van consumenten c.q. collectiviteiten is een nieuwe factor waarmee in de bedrijfsvoering rekening gehouden moet worden. Is het beleid van het ziekenhuis in mijn woonplaats Haarlem, het Kennemer Gasthuis, om patiënten/werknemers tegen betaling sneller te helpen het zoveelste incident of een structurele ontwikkeling? In feite doen de HSK Groep en Winnock niets anders. Buiten de reguliere zorg om kunnen werknemers tegen betaling snel geholpen worden. Naast de verzekerde, reguliere zorg lijkt er steeds meer een groeimarkt te zijn voor private zorg: ‘de tweede zorgmarkt’. Een zorgmarkt die onder invloed van de steeds beter geïnformeerde consument en de werkgeverscollectiviteit een vlucht zal nemen. Of ziet u dat anders?
Paul van den Broek