Terwijl in Nederland op 2 oktober de regen met bakken uit de hemel viel, stond ik te telefoneren op een zonovergoten Grote Markt in Brussel. In deze turbulente tijden van de kredietcrisis en de reddingsoperatie rond Fortis lijkt dat spannender dan het was. Ik was niet op een geheime missie. Ik had ook niets van doen met alle besprekingen rond het Fortis-concern. Ik was in Brussel voor een bijeenkomst van de ING-directie European & International Affairs. Deze directie onderhoudt de contacten met het Europees parlement en internationale organisaties zoals de WereldBank en OECD. Omdat steeds meer regelgeving rechtstreeks uit Brussel komt, hebben we ook als Nederlands bedrijf veel met Europa te maken. Denk aan de uitvoering van WGA-hiaatverzekeringen door pensioenfondsen. In Nederland hebben we die strijd verloren, omdat minister Donner de wet heeft gewijzigd. Alleen op Europees niveau kan worden uitgevochten of die wetswijziging ook door de beugel kan. Contacten met ambtenaren van de Europese Commissie en leden van het Europees Parlement zijn dan belangrijk. Dus mocht ik weer een keer een dagje naar Brussel. Vroeger kwam ik er heel vaak. Eerst als ambtenaar en deelnemer aan allerlei EU-werkgroepen, later als Head International projects & government advisory bij ING en deelnemer aan werkgroepen van de European Financial Round Table (EFR). Ooit volgde ik er ook mijn opleiding International Employee Benefits.
Dit keer stond er een bezoek aan het Europees parlement op het programma en een bijeenkomst met allerlei andere belangenbehartigers uit de financiƫle wereld. Die bijeenkomst was in een zaal van een de fraaie gildehuizen aan de Grote Markt. Volgens sommigen is dat een van de mooiste pleinen van de wereld. De kasseien worden dagelijks overspoeld door hordes toeristen, die afkomen op de mooie gebouwen, Belgisch bier en mosselen met friet. Het wemelt er trouwens niet alleen van toeristen, ook zakenmensen beschouwen het als een favoriete plek voor ontmoetingen.
Onze bijeenkomst was ook zeer nuttig. We hadden de gelegenheid ook eens kennis te maken met de medewerkers die het Europees Parlement heeft aangesteld om de parlementsleden te ondersteunen in hun dagelijkse werk. Dat is geen overbodige luxe. Een Nederlandse parlementariƫr kan al nauwelijks bevatten wat een WGA-hiaatverzekering is, laat staan een Italiaans lid van het Europees Parlement.
Nu vraagt u zich natuurlijk af wat ik telefonisch te bespreken had. Het antwoord is eenvoudig. Het ging over voetbal. Diezelfde avond moest Feyenoord het opnemen tegen Kalmar FF, in de strijd om de UEfA Cup. Omdat ik niet op tijd thuis kon zijn moest er even een belletje gepleegd worden met het verzoek de wedstrijd op te nemen. Na thuiskomst heb ik met plezier gekeken. Feyenoord won. Het gaat met mijn cluppie dan wel net zo slecht als met het Fortis-concern, helemaal van het Europese toneel verdwenen ze gelukkig niet.