Niet zelden hebben opzienbarende nieuwsberichten een achtergrond waarin geld een grote rol speelt. Neem de berichten over Bernard Madoff, Michael Jackson en voormalig ABN Amro topman Huibert Boumeester. Aan hun persoonlijkheid en bezigheden kleeft een bijwerking die altijd in het oog springt: geld. Heel veel geld. Hetzelfde is het geval bij de fusies, de overnames, de Grote Projecten, de megalomanie van de banken, de bonussen en niet te vergeten de topbestuurders die met kapitalen ‘spelen’.
De hiermee gemoeide miljoenen en miljarden vliegen over het televisiescherm, door de krantenkolommen en over onze planeet. En door de hoofden van mensen die hun baan verliezen, failliet gaan of door ziekte niet kunnen werken. Zij moeten lijdzaam signaleren dat er soms miljarden worden uitgegeven aan onbeheersbare projecten, of dat die miljarden op de financiële markten in rook opgaan.
Ik denk dat lieden die grote vermogens tot hun beschikking hebben het zicht op de geldwaarde kwijtraken en al helemaal geen boodschap hebben aan mensen die nauwelijks kunnen rondkomen en voor wie uitzicht op werk met voldoende salaris voorlopig nihil is.
Misschien is dat hun taak ook niet. Misschien moeten ze maar lekker spelen, doen wat ze leuk vinden en waar ze goed in zijn, ook al lopen de gevolgen vaak volledig uit de hand. Het is maar geld, denk ik soms. Er zijn belangrijkere zaken in het leven.
Maar in een beschaafde maatschappij hebben mensen recht op werk en behoorlijk inkomen. Hoeveel werkzoekenden hadden met de verdwenen miljarden van Madoff niet aan een baan geholpen kunnen worden? Hoeveel hardwerkende mensen hadden er hun werk of bedrijf niet mee kunnen behouden? Allemaal kostbare verloren miljarden, niet kostbaar omdat het veel is, maar omdat we nu eenmaal geld nodig hebben om te kunnen leven.
Zou de huidige publieke shock de financiële wereld veranderen? Rabobank en Delta Lloyd willen nu geld steken in Nederlandse bedrijven. Is dit het begin van een algehele mentaliteitsverandering? Of moeten we over een tijdje constateren dat alles gewoon bij het oude is gebleven en dat werk enkel de verantwoordelijkheid van mensen zelf is, zelfs als anderen er de oorzaak van zijn dat ze het niet kunnen krijgen? Ik ga voor de mentaliteitsverandering. Ondertussen moeten we aanvaarden dat geld nog steeds wegsmelt. Zonde, zo zonde.