ExpertBlog

14-04-2009

Botoxsubsidie

Het plan van het kabinet om de AOW-leeftijd te verhogen van 65 jaar naar 67 jaar levert heel wat discussie op. Onlangs was ik op een bijeenkomst op het Ministerie van Sociale zaken waarin het plan met verve werd verdedigd. In de speech van minister Donner zat geen spoor twijfel over de juistheid van de maatregel. Hij sprak zijn rede trouwens niet zelf uit. Het langdurige crisisberaad in het kabinet en de intensieve onderhandelingen met sociale partners hadden hun tol geëist. Donner lag ziek op bed thuis. Zijn toespraak werd voorgelezen door de nieuwe Secretaris-Generaal van Sociale Zaken, Johan de Leeuw. Een maat van me uit de tijd dat ik nog actief was voor het CDA. Het onderwerp van de bijeenkomst was hoe we ervoor kunnen zorgen dat ouderen fit blijven en in staat blijven hun werk te doen, als ze straks langer moeten werken. Nu haken de meeste werknemer al ruim voor hun 65ste af.

De vakbeweging vindt daarom dat we er eerst maar eens voor moeten zorgen dat werknemers niet al ver voor hun 65ste uitvallen of worden afgedankt. Daarbij wordt er vooral gewezen naar de werkgevers. Die moeten zorgen voor een goed ouderenbeleid, aangepast werk en betere werkomstandigheden. Kennelijk leeft daar nog het besef nog niet dat ook werknemers bereid moeten zijn om zich om te scholen en te zoeken naar lichter werk als ze hun eigen job fysiek niet meer aankunnen. De FNV heeft trouwens de hakken in het zand gezet en is mordicus tegen de verhoging van de AOW-leeftijd. Dat is niet verwonderlijk als je weet dat de ledenaanwas bij het FNV voornamelijk afkomstig is van de toetreding van de Algemene Nederlandse Bond van Ouderen (ANBO). Bovendien worden de ledenvergaderingen vooral bezocht door blanke mannen in de leeftijd tussen 45 en 60 jaar. Van die doelgroep hoef je geen warme steun voor ophoging van de AOW-leeftijd te verwachten.

CNV-voorzitter René Paas heeft wel een pleidooi gehouden voor deze maatregel. Dat is hem door zijn achterban ook niet in dank afgenomen. René Paas wilde aan de verhoging wel voorwaarden verbinden. Zo vindt hij dat de huidige generatie oudere werknemers niet benadeeld mag worden. Zoiets kan je bereiken door de AOW-leeftijd ieder jaar met een maand op te hogen. In andere landen heb ze de pensioengerechtigde leeftijd ook op manier geleidelijk laten stijgen. Ook zou de hogere AOW-leeftijd volgens de CNV-voorman niet moeten gelden voor mensen die 45 jaar lang gewerkt hebben.

Bij de werkgeversorganisaties is er trouwens ook geen massale steun voor het kabinetsplan. Dat bleek tijdens een vergadering van VNO-NCW en MKB Nederland met hun achterbannen. Doel van die vergadering was te kijken welke opstelling moet worden gekozen bij het overleg in de Stichting van de Arbeid en SER over het kabinetsplan en de alternatieven die Agnes Jongerius van de FNV wil laten uitwerken. Veel organisaties vrezen dat ze te maken krijgen met hoger ziekteverzuim, uitstroom naar de WIA en allerlei aanvullende eisen op het gebeid van personeelsbeleid en arbeidsomstandigheden. Er zijn nu eenmaal sectoren waarin het werk zwaar en onaangenaam is, waardoor ouderen het moeilijk kunnen volhouden. De verloedering van de maatschappij maakt het er daarbij niet makkelijker op. Kijk naar wat er gebeurt bij de buschauffeurs. De mooiste bijdrage kwam echter van een dame die sprak namens een van de grootste werkgevers in Nederland. Zij zei met een stalen gezicht en bloedserieus: “Mijnheer de voorzitter, als de AOW leeftijd naar 67 jaar gaat dan vind ik wel dat een deel van het employability budget van werknemers voortaan moet kunnen worden besteed aan plastische chirurgie, zodat we er tenminste nog een beetje appetijtelijk uitzien als we op ons 66ste nog achter de balie moeten staan”.

Ik zag het na deze inbreng al helemaal voor me. Plastische chirurgie gaat deel uitmaken van de re-integratiemaatregelen die wij inzetten om zieke werknemers bij een andere werkgever aan het werk te krijgen. Misschien neemt het UWV wel een botoxsubsidie op in het pakket arbeidsmaatregelen.

Plaats op: